မခိုင္ကအပိုင္ပါ

ကိုစန္းေမာင္ သိပ္ မ ေက်နပ္။သူတို ့လို ျကာကူလီ ဂုရုေတြ လက္ေျမွာက္ထားတဲ႔ မိခိုင္ ကို မ ေလာက္ေလး မ ေလာက္စားဆယ္တန္းက် ခ်ာတိတ္က ဝင္ စားသြားတာကိုး။ေနာက္တည။ထိုခ်ာတိတ္ကို ေခၚ၍ ဗ်ဴးျကည့္သည္။ေဟ့ေကာင္ မင္း မိခိုင္ ကို ဝါးေနတာ ငါသိတယ္။အမွန္ အတိုင္းေျပာရင္ ေျပာ။ မ ေျပာရင္ သူ ့ေယာက်္ားကို ဖြင့္ေျပာလိုက္မယ္။ ဟု ေခ်ာက္လိုက္၏။ခ်ာတိတ္ မျငင္းနိဳင္။ျဖစ္ေျကာင္းကုန္စင္ ကို ေျပာရပါေခ်၏။မင္းမင္းက ဆယ္တန္းက် ေက်ာင္းသား။စာမလိုက္နိဳင္ေတာ့လို ့ေက်ာင္းထြက္ခ်င္ေသာ္လည္း အ ေမက ခြင့္မျပဳ။
ေက်ာင္းသားေပမဲ႔ ရြာထဲက အရပ္သားေတြနဲ႔သူေပါင္းသည္။ေပ်ာ္သည္။တည ။ မီးသတ္ေခါင္းေဆာင္ ကိုျကီးတ ေယာက္က တို ့နဲ႔မီးကင္းမွာ လာအိပ္ပါလားဆို၍ သူ လိုက္အိပ္ ရာက၊ ေနာက္ည ေတြလည္း အဲသည္မွာဘဲအိပ္ျဖစ္ေတာ့သည္။ည ၁၀ ရီေလာက္ ရြာထဲ ကင္းလွည့္ေတာ့သူလည္းလိုက္ပါသြား၏။မမခိုင္ တို ့အိမ္ ေရွ႕ေရာက္ေတာ့ ေကာင္ မျကီးကေမာင္ ေလးတို ့။ မမခိုင္ က မင္းတို ့အဖြဲ႕အတြက္ဒညင္းသီးသုတ္ ထားတယ္။ ယူသြားျက တဲ႔။
အစားမက္ေသာအဖြဲ႕ေခါင္းေဆာင္ကသာဓုအျကိမ္ျကိမ္ေခၚကာယူလာ၏။ေအာ္ ဂ်ိဳင့္ေလးကို ေတာ့ ေနာက္က ေမာင္ေလးခ်က္ခ်င္း ျပန္လာပို ့ေနာ္။ မမခိုင္ မအိပ္ေသးဘူး။တရားထိုင္ေနဦးမွာ ။မီးကင္းက ေန ဂ်ိဳင့္ျပန္ပီု ့ဘို ့မင္းမင္း မမခိုင္ ဆီျပန္လာခဲ႔တယ္။သူလည္းအိမ္နားေရာက္ေရာ မမခိုင္ အသံၾကားရတယ္။ေမာင္ေလး အိမ္ထဲဝင္ ခဲ႔ေဟ့။ မမလည္း အခုမွတရားထိုင္ ျပီးတယ္။
မင္းမင္း အိမ္ထဲေရာက္ေတာ့ လံုခ်ည္ ရင ္လ်ားနဲ႔ မမခိုင္ ကိုေတြ႕တယ္။ ျဖဴေဖြး မို ့ေဖာင္းေနတဲ႔နိဳ႕အံုေတြက လုံခ်ည္ထဲက ခုန္ထြက္ မတတ္ဘဲ။မင္းမင္း ေခါင္းငံု ့ထားလိုက္တယ္။မ ေကာင္းဘူးေလ ။ လင္ ရွိမယားျကီးကိုး။ဒါေပမဲ႔ မည္သို ့ျဖစ္သည္မသိ။ မမခိုင္ က သူ ့ကိုစားမတတ္ ဝါးမတတ္ စိုက္ျကည့္ေနျပန္သည္။
ေမာင္ေလး မမကို ကူညီပါဦး။ မမ ဘုရားစင္ေပၚဒီပန္းအိုးတင္မလို ့။ ေမာင္ က ခံုေလး လဲမက်ေအာင္ ထိမ္းေပးေနာ္ တဲ႔။မမခိုင္ ခုံပုေလးေပၚတက္ ျပီး ဘုရားစင္ေပၚ ပန္းအိုးတင္ သည္။ မင္းမင္းက ခံုပုေလးကို ေျခနဲ႔ဖိထားရ၏။ေျခဖ်ားေထာက္ လက္ေျမာွက္ ေန ေသာမမခိုင္ သည္ အကယ္ဒမီ ရုပ္ေလးလိုဘဲ။
မမခိုင္ ရဲ႕ ဖင္ျကီးက မင္းမင္းမ်က္ေစ့ေရွ႕ေရာက္ေနတာမို ့ မင္းမင္းလည္း ျကည့္မိ၏။ အရမ္းကိုကားစြင့္ေနသည္။ တလႈပ္လႈပ္ ခါေနသည္မို႕ၾကည့္ရင္း မင္းမင္း ရင္ ခံုေနမိသည္။လက္နဲ႔ မဆုပ္ကိုင္ မိေအာင္ စိတ္ထိမ္းထားရ၏။သို ့ေသာ္ မ်က္စိကိုေတာ့ မထိမ္းနိဳင္။အားရပါးရ ခိုး ၾကည့္သည္။ ဖင္ျကားက အကြဲ အေျမွာင္းေလးပါ မွန္းဆ ျမင္ ရပါသည္။
သည္အခိုက္ ခုံက လႈပ္တိ လႈပ္တိျဖစ္လာ၏။မမခိုင္ ကေမာင္ ၊ ေမာင္ေလး မမကို ထိမ္းေပးဦး။ လိမ့္က်ေတာ့မယ္ ။မင္းမင္း မမခိုင့္ ခါးကို လက္ႏွစ္ဘက္နဲ႔ ဖမ္းကိုင္ထိမ္းလိုက္ ရသည္။ေႏြးအိေသာ အ ေတြ႕ဒဏ္ သူမခံနိဳင္ေတာ့ပါ။ေပါင္ျကားက ျကြလာသည္။ ခက္ပံုက လက္နဲ႔လည္းျုပန္ ႏွိမ္၍ မျဖစ္ျပီ။
ခံုက မလႈပ္ေပမဲ႔ မမခိုင္ က ေျကာက္အားျကီးျပီးအမ ေလး ေအာ္ကာ မင္းမင္း ရင္ ခြင္ ထဲျပဳတ္က်၏။ မင္းမင္းလည္း အလန္ ့တျကား ေပြ႕ဖက္ထားရ၏။မင္းမင္းလက္ ေတြက နဳအိ ထြားမို ့ေသာ နိဳ႕အံုျကီးနဲ႔ ထိေတြ႕ေနသည္မို ့ငံု့ျကည့္ေတာ့မမခိုင္ ရဲ႕လံုခ်ည္က ကြ်တ္က်ျပီး ျကမ္းျပင္ မွာ ပံုေနတာျမင္ ရသည္။သြားျပီ။ ျပႆနာ တက္ျပီ ထင္ သည္။
သို ့ေသာ္ အ ေတာ္ျကာျကာႏွစ္ေယာက္သား မလႈပ္မယွက္ ေပြ႕ဖက္မိျက ေပမဲ႔မမခိုင ္က ျငိမ္ေနသည္။ လန္ ့ေမ ့ေနတာျဖစ္မည္။သို ့ေသာ္ မင္းမင္းက ေတာ့ ဖက္ေကာင္းလို ့ဖက္ထားတာျဖစ္သည္။မမခိုင္ ျငိမ္ေနတာ ျကာေတာ့ မင္းမင္း စိတ္ေတြထျကြလာ၏။ခါးဖက္ထားေသာ ညာလက္ကို အ ေပၚတိုးကာနိဳ႕အံုျကီးကို အုပ္ကိုင္ ဖိဆုပ္မိသည္။ လက္နဲ႔အျပည့္ဘဲ။အား! အရသာရွိလိုက္တာ။
ေနာက္ ပုဆိုးထဲက ေရွ႕တိုးထြက္ေနတဲ႔ သူ ့ေကာင္နဲ႔ မမခိုင့္ ဖင္ျကားကို ေထာက္ ေတ့သည္။မမခိုင္ ျငိမ္ေနဆဲ။ သူ ့လက္ တဘက္က မမခိုင္ေပါင္ျကားကို ေရွ႕က ျပန္ႏႈိက္ ၊ တဘက္က ေခါင္းကိုဆြဲလွည့္ ကစ္စုပ္လိုက္၏။အင္ အင္ ဟုအသံေလးထြက္ကာ မမခိုင္ သတိဝင္လာပါသည္။
ဖ်တ္ကနဲ အသာရုန္းထြက္ ျပီးအာ ! မင္းေလး က ဆိုးတယ္ကြာ။မမ ခန သတိလစ္သြားတဲ႔ဟာကို ႕႕႕႕။မင္းမင္းက အ ေျခအ ေနသိပ္မဆိုးဘူး ထင္ တာနဲ႔ျပန္ဆြဲ ဖက္ကာ ပါးစပ္ခ်င္း အတင္းစုပ္၏။ဟဲ႕ လူဆိုးေလး။ မင့္သူငယ္ခ်င္းေတြ လိုက္လာရင္မိသြားလိမ့္ မယ္ဟ။ တဲ႔ ညဳသံေလးနဲ႕ ဆို၏။
မင္းမင္းက ဘယ္သူမွ မလာပါဘူး မမရယ္ ဟုေျပာေတာ့မမခိုင္ က သူ ့ကို ကုတင္ ဆီေခၚသြားသည္။ကုတင္ေပၚက မမခိုင့္ တုံးလံုးခြ်တ္ ခႏၶာကို္ယ္အလွ ကို ျကည့္ရင္း မင္းမင္း ဘဝင္ျမင့္ခ်င္ လာ၏ ။ဒီေလာက္ မွည့္တဲ႔ ေဆာ္ျကီး ငါ ႏႊာရ ေတာ့မယ္။
မမခိုင့္ နိဳ႕ထြားျကီးကို သူ ကုန္းစို ့ေတာ့ မမကလည္းသူ ့ပုဆို းဆြဲခြ်တ္ျပီး သူ ့ဟာကို ျပန္ကိုင္ေပးသည္။ထိပ္ဖ်ားကို လက္မနဲ႔ ပြတ္ေတာ့ မင္းမင္းစိတ္ေတြတအားထလာသည္။မမခိုင့္ေပါင္ျကားမွာ ေနရာယူျပီး သူ ေတ့သြင္းသည္။မတည့္၍ မမခိုင္ က ကိုင္ သြတ္ေပးသည္။အား ေကာင္းလိုက္တာ မမရယ္။
တ ေခ်ာင္းလံုးျမဳပ္သြား သည့္အခါ အရသာ အရမ္းရွိသည္။ မင္းမင္း ပယ္ပယ္နယ္နယ္ ေဆာင့္ လုပ္သည္။ အ ေနအထားပ်က္ သြားတုိင္း မမက တည့္ေအာင္ လိုက္ျပင္ေပး၏။၁၅ မိနစ္ေလာက္ျကာေတာ့ မမခိုင္ လည္း တအားစိတ္ထလာပံုရသည္။ တအင့္အင့္ တဟူးဟူး ညည္းသံျကားရ၏။
စိတ္က ထန္သထက္ ထန္ ၊ ၿပီးခ်င္ သလိုျဖစ္လာေတာ့ မင္းမင္းက မမခိုင္ ကို ကုန္းခိုင္းသည္။မမခိုင္ က ကုန္းရင္း တြဲလဲက်လာတဲ႔ ဆံပင္ ကိုေခါင္း ရမ္းတင္၏။ မင္းမင္း ကို ေနာက္ျပန္ ျကည့္ရင္း အ ေနအထား မွန္ေအာင္ ျပင္ သည္။
ခါးကို ႏွိမ့္ လိုက္ေတာ့ တင္ ကားကားျကီးျကားကမမခိုင့္ဟာ က လုပ္ဘို ့ကြက္တိျဖစ္သြားသည္။မင္းမင္းက လူငယ္ ထန္တုန္း သန္တုန္းဆိုေတာ့မီးကုန္ ယမ္းကုန္ျကဲသည္။ကုတင္ တက်ြိက်ြိ ျမည္သည္အထိ။
့ုအားထည့္လုပ္လိုက္တိုင္း မမခိုင္ ကို အကဲခတ္သည္။အရမ္း နာလို ့ေအာ္ ရင္ ေလ်ွာ့ဘို ့ေပါ့ေလ။သို ့ေသာ္ မမခိုင္ က ျဖဳံပံုမရ။ဒါနဲ႔ မင္းမင္းလည္း အစြမ္းကုန္ ပြဲၾကမ္းလိုက့္သည္။ကိူစန္းေမာင္ သည္ မင္းမင္းေျပာသမ်ွ နားေထာင္ျပီး ေတာ့ေတာက္ ေခါက္၏။
ေကာင္ မစုတ္ ။ ဥာဏ္ေျပးသလားမ ေမးနဲ႕။အမ်ားအျမင္ မွာ သူ ့ကို လင ္အို ျကီးေတာင္သစၥာရွိတဲ႔ မိန္းမျမတ္လို ့ထင္ လာေအာင္ ဟန္ေဆာင္တယ္။ခိုးစားေတာ့လည္း တကယ့္ အနဳေလးကို ေရြးစားတယ္။ သူမ်ား မရိပ္မိေအာင္ လင္ ငယ္ကိုဘဲသူခိုးဂ်ပိုးလို ေအာ့ႏွလံုးနာသ ေယာင္ ေျပာတယ္။
ျပီးေတာ့ ကိုစန္းေမာင္ က အရက္ ၂ခြက္ ငွဲ႕။မင္းမင္းကို တခြက္ေပး။သူက တခြက္ ကိုင္ျပီးဘာဘဲျဖစ္ျဖစ္ကြာကိုျကီးတို ့မဝါးနိဳင္ တဲ႔ မိခိုင္ ကို ညီေလးကရွယ္ ဝါးနိဳင္ တဲ႔အတြက္ ငါ့ညီကို ဂုဏ္ျပဳတယ္။ခ်ီးယားစ္ !ကိုစန္းေမာင္ နဲ႕ မင္းမင္းဖန္ခြက္ခ်င္း တိုက္ လိုက္ျကပါ၏။ခလြမ္ ႕႕႕႕႕။