အရည္အခ်င္းမလို
သူတို ့ရပ္ကြက္ထဲတြင္ ရွားရွားပါးပါး လာဖြင့္သည့္စတိုးဆိုင္ျကီးတြင္ အ ေရာင္းတ ေနရာ ခန္ ့မည္ျဖစ္၍ ဖိုးခ်စ္ ေလ်ွာက္ထားသည္။ကံဆိုးခ်င္ေတာ့ သူ့ထက္ပညာအရည္အခ်င္းသာသည့္ ေနာက္တ ေယာက္ကလည္း လာေလ်ွာက္ျပန္သည္။ သူက ၉ တန္းေအာင္၊ ဟိုလူက ဘြဲ႕ရ။သူစိတ္ဓာတ္က်လ်က္ အိမ္ျပန္လာ၏။
သို ့ေသာ္ သူ ့အ ေဖက မ ေလ်ွာ့။ ဘယ္သူက ခန္႔မလဲ စံုစမ္းသည္။ တျခားၿမိဳ႕ႀကီးက ယခု ေရာက္လာေသာမန္ေနဂ်ာျကီးက ခန္ ့မည္။ ျပီးလ်ွင္ သူက ျပန္မည္ဆို၏။ဖိုးခ်စ္ အ ေဖက ဆိုကၠား အ ေပါင္ ထားကာ ေငြ၃ သိန္းရွာ၍ ထိုမန္ေနဂ်ာျကီး ကို သြားေပးသည္။မရ ။ ေအာ္ေငါက္ လႊတ္လိုက္သည္။
ဒါနဲ႔ ထပ္စံုစမ္းေတာ့ မန္ေနဂ်ာျကီး ငယ္စဥ္က မွီခိုခဲ႔ေသာ ဆရာဘုန္းေတာ္ျကီးမွာ သူတို ့ရပ္ကြက္ထဲက သူတို ့ရင္းႏွီးေသာ ဆရာေတာ္ျဖစ္ျပန္၏။သို ့ႏွင့္ ဆရာေတာ္ ကို ေျပးကပ္ ျပန္သည္။ဆရာေတာ္က မန္ေနဂ်ာျကီးထံႂကြ၍ ဖိုးခ်စ္ကိုခန္ ့ေပးဘို ့မိန္ ့သည္။ ေမတၱာရပ္သည္။မန္ေနဂ်ာျကီးကအရွင္ ဘုရားေက်ာင္းမွာ လိုတာ မိန္ ့ပါ။ တပည့္ေတာ္လွဴပါ့မယ္။ ဒီကိစၥ ေတာ့ သည္းခံေတာ္မူပါလို ့ျပန္ေလ်ွာက္ေခ်သည္။
သြားျပီ။ဖိုးခ်စ္ လံုးဝ စိတ္ညစ္သြား၏။ ည ေနစာပင္ မစားဘဲ ျခင္ေထာင္ ထဲ ဝင္ အိပ္သည္။သူ ့အ ေဖ က ေတာ့ အ ေစာျကီး အရက္ဆိုင္ ထြက္သြားေခ်သည္။သို ့ေသာ္ဖိုးခ်စ္ အ ေမ ေဒၚခင္ ခင္ စိန္ ကမူ သူတို ့သားအဖေျပာျကတာေတြ နားစြင့္ေန ေပမဲ႔ ဘာမွ မသိသလိုေနျပီး သိပ္ ဟန္မပ်က္။
သည့္ေနာက္ အိမ္ေနာက္ေဖး မွန္တင္ ခံုေရွ႕သြားအလွျပင္ သည္။ခင္ ခင္ စိန္ သည္ အပ်ိဳဘဝ က ရပ္ကြက္၏ ဖလားေလးျဖစ္သည္။ ဖြံ႕ထြား ျပည့္ျဖိဳးသည္။တင္ ေတြက သာမန္ထက္ဆိုက္ျကီးျပီး ေနာက္ကို ေကာ့ထြက္ ေန၏။ သျကၤ န္ စင္ ေပၚမွာ က ေတာ့ သူမေနာက္ပိုင္းအလွကို မ်က္ေစ့စားပြဲ ထိုင္ျကသူေတြထဲမွာ အကဲၿဖတ္ ဒိုင္ လူျကီးေတြ ေတာင္ ပါသည္။
ခင္ ခင္ စိန္သည္ ယခုလို စိတ္တိုင္းက် ျပင္ ဆင္ခ်ယ္သလိုက္ေတာ့ ငယ္က အလွေတြ ျပန္ေပၚလာသည္။ ထို ့ေနာက္ အိမ္ေဘးရွိ ဆတ္စလူးမ တ ေယာက္ဆီမွ ေခတ္ေပၚ အဝတ္အစား ငွားကာ အိမ္ကထြက္လာခဲ႔သည္။စားပြဲေပၚမွာ အဖြားအိမ္ သြားအိပ္ မည္ ဟု စာေရးတင္ ထားခဲ႔၏။
ည ၁၀ နာရီစာရင္းဇယား စာရြက္ စာတမ္းေတြ ဗရပြႏွင့္မန္ေနဂ်ာျကီး အလုပ္ ရႈပ္ေနစဥ္မန္ေနဂ်ာျကီး ဆိုတာက ဒီက အကိုလား။သာယာခ်ိဳၿမ ေသာ အသံေျကာင့္ မန္ေနဂ်ာျကီးေမာ့ျကည့္ေသာအခါ လွပ ေတာင့္တင္း ဆြဲေဆာင္အားေကာင္းသည့္ မိန္းမ တ ေယာက္ကို ေတြ႕၏။
ဟုတ္ ႕႕ ဟုတ္ပါတယ္။ ညီမက ဘသူပါလိမ့္။အသက္ ၅၅ အရြယ္ ရုပ္ ခပ္နာနာ မန္ေနဂ်ာျကီးအံ့အားသင့္ ေနသလို မ်က္စိကလည္း ထိုမိန္းမကိုယ္ေပၚက မခြာနိဳင္။ခင ္ခင္ စိန္က မ ေျဖ ေသးဘဲ ထိုင္ မယ္ေနာ္ ဆို၍မန္ေနဂ်ာျကီး တန္းလ်ားေလးေပၚ ေဘးက ဝင္ထိုင္၏။ထို့ေနာက္ ကိုယ္ကို ႏြဲ႕၊ စားပြဲေပၚ လက္ေမာင္းတင္မွီၿပီး မ်က္ႏွာခ်ိဳခ်ိဳေလးက ဘဲႀကီးဆီ လွည့္ကာ
က်မက ဖိုးခ်စ္ အ ေမပါ လို ့ေျပာသည္။မန္ေနဂ်ာျကီးသည္ ခင္ ခင္ စိန္၏ ပါးလႊာေသာနိဳင္ လြန္စြပ္က်ယ္ ေအာက္က နိဳ႕ထြားျကီးေတြကို မက္ေမာစြာျကည့္ရင္း၊ မ်က္ႏွာ မ ေကာင္းျဖစ္လ်က္ေအာ္ ဟို အလုပ္ေလွ်ာက္တဲ႔ ၉ တန္းခ်ာတိတ္လား။ စိတ္မ ေကာင္းပါဘူးကြာ။ သူက ပညာအရည္အခ်င္း လို ေသးတယ္႕႕႕႕။
ခင္္ခင္ စိန္က လွေသာ ဖူးဖူးရြရြ ႏႈတ္ခမ္းေလးကိုခ်စ္ စဖြယ္ စူျပ၏။ ငနဲသားျကီး ရမက္ ထန္စြာစူးစိုက္ျကည့္ရင္း ေတာက္ ဒီႏႈတ္ခမ္းေလးထဲ ငါ့ဟာျကီးသြင္းလိုက္ ခ်င္ ပါဘိ ဟု ေတြးသည္။ငါ့ကို ကလည္း အကို ခန္႕ရင္ ရတာဘဲ မို ့လား။ဘဲႀကီးက ေခါင္းကုတ္လ်က္ရ ေတာ့ ရ တာေပါ့။ ဒါေပမဲ႔ မ ေကာင္းဘူးေလ။ဟု ေလးတြဲ႕စြာ ဆို၏။
ခင္္ခင္ စိန္ သည္ မ်က္ ႏွာေလး ညိွဳးျပီး ငနဲႀကီးအိပ္ဘို ့ျပင္ ထားေသာ ကုတင္ေပၚသြားေခြ ပါေတာ့သည္။ငနဲႀကီးက ေသာက္လက္စ အရက္ကို စိတ္ ရႈပ္စြာအကုန္ ေမာ့ေသာက္၏။ ေနာက္လွဲ႕ၾကည့္လိုက္ေသာ္ ခင္္ခင္ စိန္၏ ေနာက္ပိုင္းအလွကို ျမင္ ရသည္။ ဖင္ျကီးေတြက အယ္ကားေန၏။ ေပါင္ တံေတြက အရင္းတုတ္ အဖ်ားသြယ္သြား။
ခင္္ခင္ စိန္ ေနာက္သို ့ ငနဲႀကီး သြား၍ထိကပ္သည္။လက္ေမာင္းအိုး အိအိေလးကို ဆုပ္ညွစ္၍စိတ္မပ်က္ပါနဲ႔ ညီမရယ္။ ေနာက္ႏွစ္ အလုပ္ ထပ္ေခၚဦးမွာပါ။ခင္္ခင္ စိန္ မလႈပ္ပါ။ဘဲႀကီးက လက္ေမာင္းအိုးေလး ကိုင္ ရာမွ သူ ့လက္ ကို အဖ်ားဆီ ေလ်ွာ ပြတ္ ေခ်ာ့၏။ လက္အဖ်ားေရာက္ေတာ့ ေအာက္က ဖင္ ကားျကီးကိုေရႊ႔႕ကိုင္ သည္။ ခင္္ခင္ စိန္ ၿငိမ္လ်က္။
ဘဲႀကီး ထန္ လာသည္။ တင္ သားျကီးေတြကိုတျခမ္းျပီးတျခမ္း ေရႊ႕ကိုင္ ဆုပ္ညွစ္သည္။ဒါနဲ႕ အားမရ။ ေနရာေရႊ႔႕ၿပီး ခင္္ခင္ စိန္ ့ဖင္ျကားကို သူ ့ဟာျကီးနဲ႕ ေထာက္ ထားျပန္သည္။ခင္္ခင္ စိန္ က ျငိမ္ခံေန ၍ သူ မႊန္သထက္ မႊန္လာျပီး လံုခ်ည္ကို ဆြဲခြ်တ္ကာ ျဖဴေဖြး ကားစြင့္ေနေသာ ခင္္ခင္ စိန္ ့ ဖင္ျကားကို သူ ့အ ေခ်ာင္းျကီးထိုးလ်ွိဳသည္။ သူ ့အဖ်ားက ခင္္ခင္ စိန္ အဟ ေလးနဲ႔ေတြ႔ထိခ်ိန္မွာ ေကာင္ မက။
သြားပါ သူမ်ားကို ခ်စ္လည္း မခ်စ္ဘဲနဲ႕။ ခမ်ားမိန္းမ ခမ်ားျပန္လုပ္ေခ်။ႏြဲ႕ ဆိုး ျပီး သူ ့အ ေခ်ာင္းျကီးကို ခင ္ခင္ စိန္ကလက္နဲ႔ ဆြဲထုတ္ ဖယ္ေတာ့ညီမ ရယ္ ခ်စ္ပါတယ္ကြာ။ ျမင္ျမင္ ခ်င္းကို အသဲစြဲ ခ်စ္တာပါ။ တကယ္ ႕႕႕႕႕။ဘာခ်စ္တာလဲ။ သူမ်ားမိသားစု အခက္အခဲေတာင္မကူညီခ်င္ တဲ႔လူကမ်ား ႕႕႕။
ခင္ ခင္ စိန္က ေျပာရင္း ျပန္ထ မလို ဟန္ျပသည္။ငနဲႀကီးက ေစာ္ကို ျပန္တြန္းလွဲရင္းကဲပါ ခ်စ္ေလးရယ္။ ရ တယ္ကြာ။ခ်စ္ေလး စိတ္ခ်မ္းသာေအာင္ ကို လုပ္ေပးမယ္။ဟုတ္ျပီလား။ခင္ ခင္ စိန္ က မ်က္ေစာင္းထိုးလ်က္ ဘဲႀကီး၏အ ေခ်ာင္းမဲမဲတုတ္တုတ္ျကီးကို လက္နဲ႔ ေလ်ာတိုက္ေပး၏။ဘဲႀကီးက သူမ၏ နိဳ႕ေဖြးေဖြးျကီးေတြျကား ေခါင္းျမွဳပ္ စို ့သည္။ လက္ႏွစ္ဘက္ႏွင့္ နိဳ႕နွစ္လံုးစလံုးကိုင္ နယ္သည္။
အရမ္းထန္လာေတာ့ ေစာ္အ ေပၚတက္ ခြသည္။ေကာင္ မက ပက္လက္လွန္ေပးဘို ့ျပင္ေသာအခါငနဲႀကီးကဒီအတိုင္းက ပိုဖီးလာတယ္ ဆိုျပီး ခင္ ခင္ စိန္ ကိုေဘးေစာင္းဘဲ ေန ေစသည္။ အ ေပၚေပါင္ ကိုေျမွာက္ ကိုင္ အထက္ တြန္းလိုက္ေတာ့ ခင္ ခင္ စိန္ ့မို ့ေဖာင္းေလးက ေပၚထြက္လာျပီး သူ ့ဟာျကီးကိုဖိတ္ေခၚေခ်သည္။
ဘဲႀကီး တခါမွ ခင္ ခင္ စိန္ လို ေခ်ာေခ်ာေတာင့္ေတာင့္ ႏႊာဖူးဟန္မတူ။ မသြင္းရခင္ ထဲက အရည္က် ေနသည္။ခင္ ခင္ စိန္ က သူ ့အ ေခ်ာင္းကို သူမဟာထဲ ေတ့သြတ္ေပးသည္။ အားပါး ။ ငနဲႀကီး ထြန္ ့ထြန္ ့လူးခိုက္ သြားျပီး ဒလျကမ္း ေဆာ္ေခ်သည္။
တႁပြတ္ျပြတ္ တဖတ္ဖတ္ အသံေတြ ဆူညံပြက္ေန၏။ခင္ ခင္ စိန္ မွာလည္း အစပိုင္းက အလုပ္သ ေဘာေအာင္းေမ့ကာ ခံေန ေပမဲ႔ျကာေတာ့ တစိမ္းေယာက္်ားတ ေယာက္နဲ႕ခံရတာမို ့စိတ္ပါသထက္ ပါလာသည္။ ထို ့ေျကာင့္သူမ ကိုယ္တိုင္ ကပါ တက္တက္ျကြျကြ လႈပ္ ရွားပါေတာ့သည္။
ထိုည တညလံုး ခင္ ခင္ စိန္ က ဘဲႀကီးကို အဝေကြ်းလိုက္ပါ၏။ညလံုးေပါက္ ၇ ခ်ီ။တကယ္တန္း လုပ္ျက ေတာ့ ဘဲႀကီးက ၅ ပြဲအျပီးေခ်က်ကာ သိပ္ မထန္ေတာ့။ ေနာက္ ၂ ပြဲ ခင္ ခင္စိန္ က ဘဲ ပြဲစျပီး ပြဲသိမ္း ဦးေဆာင္ ကစားခဲ႔ရပါသည္။
ေနာက္ မနက္ဖိုးခ်စ္ အလုပ္ခန္ ့စာ ရ ေသာအခါသူ ့အ ေဖကလည္း မန္ေနဂ်ာျကီးက သူ ေပးတဲ႔ေငြ မယူေပမဲ႔ ျပန္စဥ္းစား သနားျပီးခန္ ့ျဖစ္မည္ဟူ၍၎ဆရာေတာ္ကလည္း သူ ့ျသဇာ မလြန္ဆန္နိဳင္ လို ့ခန္ ့တာျဖစ္မည္ ဟူ၍၎ ျငင္းေနျကသည္။သို ့ေသာ္ ႕႕႕႕ခင္ ခင္ စိန္မူကား ဘာမွ် မသိသကဲ႔သို ့။